Sosyal medyada haklı olmak kadar, haklılığımızı nasıl ifade ettiğimiz de önemlidir.
Eleştiriyle başlayan tartışmalar, karşılıklı cevap yetiştirme yarışına dönüştüğünde artık kimse birbirini anlamaya çalışmaz. Üstelik ikna etmek istediğimiz insanları, farkında olmadan kendimizden uzaklaştırabiliriz.
Sosyal medyada bir kişi, grup veya topluluk hakkında yapılan eleştirilere cevap vermek elbette bazen gereklidir. Yanlış bilgiyi düzeltmek, haksızlığa karşı çıkmak ve düşüncelerimizi ifade etmek herkesin hakkıdır. Ancak burada önemli bir ayrım vardır: Bir düşünceye cevap vermek başka, her paylaşımın ardından sürekli karşılıklı tartışmaya girmek başkadır.
İyi niyetli eleştiri, zamanla düşmanlığa dönüşebilir
Başlangıçta iyi niyetle yapılan bir eleştiri, karşılıklı cevaplar uzadıkça kişisel bir mücadeleye dönüşebilir. Taraflar artık konunun özünü konuşmak yerine birbirlerine cevap yetiştirmeye, kendilerini haklı çıkarmaya ve son sözü söylemeye odaklanır.
Oysa sürekli cevap vermek, her zaman karşı tarafı ikna etmez. Aksine, karşı görüşteki insanı daha fazla tahrik edebilir. Kendisine sürekli cevap verildiğini ve hedef alındığını düşünen kişi, savunmaya geçerek kendi düşüncesine daha sıkı sarılabilir.
Bir kişiye cevap verirken koca bir topluluğu karşımıza almayalım
Meselenin belki de en önemli boyutu budur. Sürekli devam eden karşılıklı tartışmalar, zamanla kişisel anlaşmazlığın ötesine geçebilir. Tartıştığımız kişi, kendisine yöneltilen eleştirileri temsil ettiği topluluğa yönelik bir tavır olarak algılayabilir.
Böylece yalnızca bir kişiyle yaşanan fikir ayrılığı, o kişinin mensubu olduğu topluluğa karşı da olumsuz duyguların gelişmesine neden olabilir. Başlangıçta belki de kazanabileceğimiz, düşüncesini değiştirebileceğimiz insanları, kullandığımız üslup ve bitmeyen tartışmalar nedeniyle kendimizden uzaklaştırabiliriz.
Yani bir düşünceyi savunurken, farkında olmadan o düşüncenin temsil ettiği değerlere karşı düşmanlık oluşmasına zemin hazırlayabiliriz.
Her tartışmada son sözü söylemek zorunda değiliz
Unutulmamalıdır ki insanları kazanmakla tartışmaları kazanmak aynı şey değildir. Bir tartışmada son sözü söylemek, karşı tarafın ikna olduğu anlamına gelmez. Bazen susmak, tartışmayı uzatmamak ve karşı tarafa düşünme fırsatı vermek, defalarca cevap vermekten çok daha etkili olabilir.
Elbette haksızlık karşısında sessiz kalmak her zaman doğru değildir. Ancak her eleştiriye, her sataşmaya ve her paylaşıma cevap yetiştirmek de bir zorunluluk değildir. Önemli olan, ne zaman konuşacağımızı bildiğimiz kadar ne zaman susacağımızı da bilmektir.
Amacımız insanları uzaklaştırmak değil, kazanmak olmalı
Eğer gerçekten bir düşünceyi, topluluğu veya değeri savunuyorsak, bunu yaparken kullandığımız yöntemi de sorgulamalıyız. Çünkü savunduğumuz düşünce ne kadar doğru olursa olsun, yanlış bir iletişim yöntemi insanları bizden uzaklaştırabilir.
Unutmayalım: Her tartışmayı kazanmak, insan kazanmak değildir. Sürekli cevap vererek haklılığımızı kanıtlamaya çalışırken, belki de kazanabileceğimiz insanları kaybediyoruz. Bazen en güçlü cevap, tartışmayı sürdürmek değil, doğru yerde durmayı bilmektir.
