Aleviler ve Sünniler açısından Kerbela ve Aşure’nin önemi

20 Eylül Perşembe günü Aşure. Bu günler müstesna günler. Bu günlerde Sünniler aşure yapıp, dağıtıyorlar. Çarşamba-Perşembe veya Perşembe-Cuma gününde aşure orucu tutuyorlar.

Alevi vatandaşlarımız da Muharremde “yas orucu” veya “12 imam” orucu tutuyorlar. Şükrancelik, “kurban tığlıyorlar.”

Aşure günlerinin Alevi ve Sünniler arasında yakınlaşmaya vesile olabilmesi için birbirimizi anlamaya çalışmalı, konumumuza saygı duymalıyız.

Bu günler Kerbela günleridir.

“Kerbela” mağdurları gibi sevgiye ve birbirimize yakınlaşmaya, tanışmaya muhtaç ve susamış durumdayız…

Bu gün Sıffin, Cemel, Nehrevan, Kerbela olaylarını hatırladıkça elimizi dizimize vurup “keşke yaşanmasaydı, keşke Müslüman Müslüman’ın kanını dökmeseydi” diyoruz.

Gelecekte de aynı şekilde keşke demeyecek şekilde, hayatı süzerek yaşamamız gerekiyor.

Avrupa’daki insanlarımız ve topyekun insanlığın huzuru adına, Ehl-i Beyt sevgisi ve Kerbela gibi ortak konularda bir mutabakat sağlayarak bir araya gelmemiz, karşılıklı olarak “konuma saygılı” davranmamız gerekir.

Geçmişteki kavga sebeplerini bugüne taşıyarak yeni çatışmalara meydan vermememiz ve asla birbirimizi suçlayıcı söz, tavır ve davranışlara girmememiz gerekmektedir.  Maraş, Çorum ve Sivas yaşanmasın.. ders alınsın. Çorum olaylarını yaşamış bir insan olarak bu çağrımda ciddi olduğumu düşünüyorum.

“Muharrem ayı vesilesiyle oruç tutulabilir, iftar sofralarında bir araya gelinebilir, aşûre ikram edilip ağızlar tatlandırılabilir; Alevîler ve Sünnîler bir masa etrafında bir araya getirilerek bir halka teşkil etmeleri sağlanabilir.

Sonra da orada Ehl-i Beyt’in ve Kerbelâ şehitlerinin faziletleri, bilhassa Hazreti Hüseyin’in derinliği anlatılarak onlarla bütünleşme ve onlar gibi olmaya çalışma yolunda bazı meselelerin müzakereleri yapılabilir. Aksi halde, kadere taş atma da sayılabilecek şekilde sadece matem havasına bürünmenin ve yas tutmanın bir sevabı söz konusu değildir.”

“Lü’lülerin elleri kurusun.. İbn-i Mülcemlerin elleri kurusun.. Şimirlerin elleri kurusun… Ne var ki, onların yaptıkları şeylerden dolayı –biraz da garaz duygularını işin içine sokup– başkalarına sövmek ve bir zümreyi karalamak insana sevap kazandırmaz.

Faydalı ve sevaplı bir iş yapmak istiyorsak, Ehl-i Beyt’i hayırla anabilir, onlara dualar edebilir, mevlidler okutabilir, hatimler yapabilir ve daha başka hayr ü hasenât ortaya koyup sevaplarını onlara bağışlayabiliriz.

Alevi-Sünni ortak oruç açma programlarına önceki yıllarda ben de katılmıştım. Güzel bir tanışma ve kaynaşma olmuştu.

Oruç açma konusunda dikkat edilmesi gereken bir hatırlatma

“12 İmam” veya “matem orucu” şu şekilde açılır. “Bism-i Şah Allah Allah.

Bismillahi’r-Rahmani’r-Rahim. Ey yüce Allah’ım bize bu Muharrem orucunu Kerbela Matemini tutmayı nasip ettiğin için sana hamdu senalar olsun. Peygamberlerine salat ve selam olsun. Kerbela şehitlerinin Ruhları İlahi nurun ile şad olsun Yezid’e ve soyuna lanet olsun.

Bütün şehitlerin, Erenlerin, Evliyaların yüzü suyu hürmetine tutuğumuz oruçları, yaptığımız ibadetleri dergah-ı izzetinde kabul eyle… Selamullah ya Hüseyin, Selamullah ya Hüseyin, Selamullah ya Kerbela’da susuz şehit düşen şühedalar. Hak Lokması yiyelim, Gerçeğe Hüü diyelim Hüü.„

Birilerini severken başka birilerine düşmanlık etme din değildir; o mevzuda herhangi bir ilahî emir yoktur. Hatta dinde Firavun gibi tiranlara sövülmesi ve onlara lanet edilmesi gerektiğine dair bir emir de söz konusu değildir; sövüp saymanın hiçbir sevabı yoktur. Sövmeler saymalar, sövüp saymalara yatırım demektir.„ karşılıklı sövme ve hakaretler devam edip gider.

Sünnîler ile Alevîler arasında birlik ve beraberliğin harcı, tutkalı onlarca ortak noktamız var.

Allah’a, Peygamber’e, Kitab’a iman etme, Hazreti Ali’ye ve Ehl-i Beyt’e karşı ciddi bir sevgi besleme vs. ortak noktalar üzerinde mutabakat aranmalıdır.

Bazı çevreler, Sünnîlerin arasına girip, Alevîlerle alâkalı bin bir türlü yalan söylemişlerdir. Daha sonra Alevîlerle beraber olup bu defa da onlara Sünnîlerle ilgili asılsız yalanlar ileri sürmüşler ve böylece kardeşi kardeşe düşürmek için ellerinden gelen her şeyi yapmışlardır. Bu günde yapmaktadırlar. Halbuki, Hz. Ali ve Ehl-i Beyt sevgisi dinin emridir.

Yozgat’ın Divanlı köyünde olduğu gibi pek çok cami duvarında:

“La feta illa Ali, la seyfe illa zülfikar”

“Zülfikar gibi kılınç, Ali gibi genç yoktur.” yazmaktadır.

Sevilmeleri bizim için dinî bir görev sayılan Ehl-i Beyt’in uğradığı zulümler ve yaşanan hüzünler hepimizin gönlüne derin bir hüzün salmaktadır.

Evet Peygamber Nesli’nin maruz kaldığı belalar, Alevîsiyle Sünnîsiyle hepimizin yüreğini dağlamıştır. Kerbela ve benzeri olaylar kanayan bir yaramızdır.

Aşure günleri aradaki uçurumun kapatılmasına, kaynaşmaya vesile yapılmalıdır. Sevemiyorsak, sövmeyi bırakalım.

Ehl-i Beyt kervanından ayrılmadan, Hüseyniler olarak yola devam edenlere selam olsun!

- Reklam -

YORUM YAZ

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen Adınızı yazınız.

1 + 6 =

Yorum onaylama sistemi etkin; yorumunuzun yayınlanması biraz zaman alabilir.