Almanya’da hastaneler büyüyen doktor açığını yabancı sağlık çalışanlarıyla kapatıyor. Özellikle küçük şehirlerdeki klinikler göçmen doktorlara giderek daha bağımlı hale geliyor.
Almanya’daki hastaneler, giderek büyüyen doktor açığını büyük ölçüde yurt dışından gelen sağlık çalışanlarıyla kapatmaya çalışıyor. Özellikle büyük şehirlerin dışındaki kliniklerde görev yapan doktorların önemli kısmını göçmen kökenli sağlık çalışanları oluşturuyor. Bazı hastanelerde yabancı doktor oranının üçte bire kadar yükseldiği belirtiliyor.
Sağlık sektöründe görev yapan yöneticilere göre, yabancı doktorlar olmadan mevcut sistemin önemli bölümünün işlemesi artık mümkün görünmüyor. Ülke genelinde 50 binden fazla Alman vatandaşı olmayan doktorun çalıştığı ifade ediliyor. Bu sayı özellikle kırsal bölgelerde sağlık hizmetlerinin sürdürülebilmesi açısından kritik görülüyor.
Buna rağmen Almanya’da doktor sayısı tarihi seviyelere ulaşmış durumda. Uzmanlar, kişi başına düşen doktor oranında ülkenin dünya sıralamasında üst basamaklarda bulunduğunu belirtiyor. Ancak sağlık sistemindeki yapısal sorunlar nedeniyle hastanelerde yaklaşık 6 bin kadronun boş kaldığı aktarılıyor.
Sağlık çevrelerinde yapılan değerlendirmelere göre Almanya’daki temel sorunlardan biri hastane dağılımındaki dengesizlik. Ülke genelinde yaklaşık 1700 hastane bulunurken, bazı bölgelerde kapasitenin ihtiyaçtan fazla olduğu, bazı kırsal alanlarda ise ciddi eksiklik yaşandığı ifade ediliyor.
Personel açığını büyüten bir diğer unsur ise yarı zamanlı çalışma oranındaki artış. Son yıllarda doktorların önemli bölümünün part-time çalışmayı tercih ettiği belirtiliyor. Bu durum, aynı kadroların sürdürülebilmesi için daha fazla doktora ihtiyaç doğuruyor.
Hastanelerdeki bürokratik yük de sık sık eleştiriliyor. Sağlık çalışanları, çalışma saatlerinin büyük kısmının evrak işleri ve hasta kayıt sistemleriyle geçtiğini söylüyor. Bazı değerlendirmelere göre sekiz saatlik mesainin yarısı bürokratik işlemlerle harcanıyor.
Yurt dışından Almanya’ya gelen doktorların önemli kısmı daha iyi yaşam koşulları ve ekonomik nedenlerle ülkeye göç ediyor. Özellikle Doğu Avrupa ülkelerinden gelen sağlık çalışanlarının düşük maaşlar nedeniyle Almanya’yı tercih ettiği belirtiliyor.
Ancak bu doktorların çalışma şartlarının oldukça ağır olduğu da aktarılıyor. Uzun nöbetler, altı günlük çalışma haftaları ve yüksek sorumluluk altında görev yapan yabancı doktorlar, aynı zamanda dil bariyerleriyle mücadele ediyor.
Bazı sağlık çalışanları ise zaman zaman ayrımcı tavırlarla karşı karşıya kaldıklarını dile getiriyor. Hastaların Alman doktor talep ettiği durumların yaşandığı, buna rağmen personel eksikliği nedeniyle alternatif bulunmasının çoğu zaman mümkün olmadığı ifade ediliyor.
Özellikle küçük şehirlerde bulunan hastanelerin önümüzdeki yıllarda yabancı doktorlara daha fazla bağımlı hale geleceği değerlendiriliyor. Tıp eğitimi alan gençlerin önemli bölümünün mezuniyet sonrası büyük kentlere yöneldiği ya da klinik yerine idari alanlarda çalışmayı tercih ettiği belirtiliyor.
Bu tablo nedeniyle küçük hastaneler personel bulmakta giderek daha fazla zorlanıyor. Sağlık sisteminde planlanan reformların da bu sorunu çözmeye yetmeyebileceği konuşuluyor.
2024 yılında kabul edilen hastane reformu kapsamında daha az sayıda ancak daha büyük sağlık merkezleri oluşturulması hedefleniyor. Böylece personel ihtiyacının daha kontrollü yönetilmesi amaçlanıyor. Ancak sektör temsilcileri, reform sürecinin ekonomik baskılar nedeniyle sancılı ilerlediğini düşünüyor.
Birçok hastanenin ciddi mali sıkıntılar yaşadığı, bazı kurumların yalnızca zarar etmeden faaliyet göstermeye çalıştığı belirtiliyor. Bu ekonomik belirsizliklerin de genç doktorların küçük hastanelerden uzaklaşmasına yol açtığı ifade ediliyor.
Sağlık çevrelerine göre mevcut tablo değişmediği sürece, Almanya’daki özellikle kırsal bölgelerde bulunan hastaneler için yabancı doktorlar uzun yıllar boyunca sistemin temel dayanaklarından biri olmaya devam edecek.
