Bizim hikayemizde

Hüzün de gam da yürekte beslenir
Bu sözler ecnebi diyardan alma değildir
Bizim gözlerimiz dahi ana dilinde nemlenir..

Bizim hikayemizde

Mutluluk denen şey her ne ise
Kâlu-belâ dedikleri yerde bellenir

Âh o ben miyidim
O ben miydim
Kırk kalıp sularda yıkanır da
Okyanuslar içinde yine kirlenir..

Bizim hikayemizde

Yâdımızdan kulağımıza
Azeri bir ninni seslenir.

Bu garb diyarına kızma sevdiğim
Kul dedikleri zaten
acıdan ve kederden beslenir.

İcab eden hicap şiir değil bilene
Bu sözler tasası olmayana bir şikayetnamedir.

Bizim hikayemizde

Kızılcık şerbetli içilir de
Zakkum şeker diye süslenir

Yaşarmayan göz
Ağlamayan yürek
ille de
İlle de küf tutar demir üstünde paslanır

Bizim hikayemizde

Gam da hüzün de yürekte beslenir
Yâr bana dargın
Yer bana küs
Rüyalarda hayal meyal adımı seslenir…

Yazar : Zeynep Şimşek